سفر حج و رسیدگی به فقرا...

یکی زیارتی، یکی سیاحتی است. یکی سیاحتی، زیارتی است. یکی هیچکدام!. یکی آه در بساط ندارد و حسرت زیارت و سیاحت می خورد. شاید هم فرصت فکر به این موارد را نیز ندارد!.

وقتی شرایط فراهم باشد، هر یک از موارد سه گانه ی اول ممکن می شود. بودن در موارد فوق نیز خوب و لذت بخش است. در همین شرایط، بودن در نوع چهارم، جای تعجب دارد!. اما وقتی شرایط فراهم نباشد، نوع آخری ممکن می شود!. زندگی در این موارد درد و رنج فراوان دارد. غم و اندوه آنان، تاسف حکومت و جامعه را نیز در پی دارد. همگان نیز در قبال هر یک از امور بدیهی این گروه مسئول می باشند. حکومت در وهله ی اول و جامعه نیز به نوبه ی خود، وظایفی دارند.

گوشزد و توصیه به وظیفه ی حکومت و جامعه  در هر وهله، کاری پسندیده است. انجام وظیفه حکومت و جامعه در هر زمان ممکن، پسندیده تر است. اما گاهی اولی به افراط می رود!. دومی نیز به فراموشی سپرده می شود!. افراط در اولی وقتی است که یادآوری وظیفه ی قانونی حکومت و اخلاقی دارندگان، فقط افراد زیارتی را مشمول می شود!. گویی مسافران حج و عتبات و مشتاقان زیارت، وظیفه ی درمان فقر و فلاکت افراد جامعه را عهده دار می باشند!. اینکه در کنار سفر خویش دست مستمندی را بگیرند نیز، کافی نیست!. باید قید سفر را زده، و فقر زدایی از جامعه را بر عهده گیرند!. موجی از این توصیه ها را در حس و هوایی روشن فکرانه، بعد از اتفاق تلخ فرودگاه جده مشاهده کردیم!. افراد در مقام فقیه، حکم فقهی تعطیلی حج و عمره و جای مصرف جداگانه این امر را نیز می دادند!. گاهی انکار و به تمسخر گرفتن وظیفه شرعی حج نیز با جوک و لطیفه همراه شده بود!...

به نظر می رسد، در توصیه امر نیکی چون رسیدگی به مستمندان، افراط نباید کرد. حکومت و دارندگان جامعه نیز این وظیفه قانونی و اخلاقی خویش را نباید فراموش کنند. از جمله مسافران زیارتی که در مواردی در ذیل دارندگان محسوب می شوند. امید که کمک و مساعدت آنان، عین زیارت و انجام صواب زیارت قرار گیرد. مواردی که زائری قید سفر زده و در ازای آن به دستگیری مستمندی پردازد، این عین گذشت و فداکاری و البته که کاری پسندیده تر انجام داده است!. ضمن اینکه این امر نیک تنها به مسافران زیارتی نباید ختم شود!. بدون شک مسافر سیاحتی و تفریحی به کشورهای مختلف نیز به لحاظ اخلاقی و انسانی معاف از این امر نیستند. دلیل انتخاب سفر زیارتی زائرین و سیاحت گردشگران جای خود، هر دو گروه به لحاظ انسانیت در قبال هم نوعان خویش مسئولند. عموم توصیه کنندگان نیز با تاملی بیشتر از سیاست یک بام و دو هوا پرهیز کنند!. مسافران تایلند و... را با «دنیا دیده بهتر از ندیده» تحسین نکرده و با گفتاری چون «خرج برای فقیرا بهتر نیست؟!» به تکذیب مسافران حج نپردازند!. شکی نیست که دستگیری از فقرا و مستمندان هر دارنده ای را می تواند شامل شود. حتی آنان که اهل سیاحت و زیارت نیز نمی باشند. 

آغاز سی و دومین...

امروز سالگرد دیگری فرا رسید. سالگرد حادثه ای که ضمن یادآوری، رقمی به قدمت اش افزوده می شود. آغاز سی و دومین سال حادثه ای که گفتن در باره اش، کاریست سخت!. نه می توان به آن بالید. نه نالیدن از آن کارساز است. نه می توان فراموش کرد. نه یاداوری اش خوشایند ذهن آدمی ست. نه به آن دلخوشم، نه از آن سخت غمگین!...

به مسیر رفته دل خوش بودیم، لغزش و انحراف خوشی را گرفت!. اهداف و آرمان ها بالیدن داشت. سر انجام کار ناله از ما گرفت!. اینک ماییم و تنها رضایت به صداقت در انتخاب و فدا شدن بر آب و خاک و سرزمین.

دور زدن تحریم!

عجب حکایتی است، حکایت اصولگرایی و بصیرت و دولت پاک و مقاومت و انرژی هسته ای و حق مسلم و تحریم و کاغذپاره و فروش نفت و دور زدن تحریم و اختلاس و کش ندادن و دلواپسی و دستگیری عده ای خرده پا و دیگر هیچ!!