بیشتر روزها، بخشی از ساعات روزانه ام را مقابل مغازه ی پدر می گذرانم. چند عدد عناب سهمیه ی روزانه ام می باشد. گویند در رقیق کردن خون مفید است. مفید هم نباشد. حوشمزه است. البته گهگاهی به فراخور وقت و ساعتش، به اب هویج و چای و چای سفید و... نیز میهمان می شویم. وارثیم و حق آب و گل داریم!. این ها به کنار، انگار کم کم، مشاور سیاسی اقتصادی برخی کسبه و راننده های باربر آن مکان نیز شده ام. همین که می رسم. کسب خبر می کنند!.  بهبود اوضاع را می پرسند!. و جالب اینکه همه درک و تشخیص خوبی از اوضاع دارند!. بسیاری نیز حین عبور، دقایقی را توقف می کنند. بیشتر اینان نیز از همین خزعبلات سیاسی می گویند...!    

 

دیروز آشنایی با دوچرخه کنارم ایستاد. توصیف شخصی اش خوش آیند نیست. چون بیشتر صفاتش نیز خیلی خوش آیند نیست!. محترم است. مرا نیز بسیار احترام می دارد!. سنتی متدین است. سلام و احوالپرسی و از شانس و اقبالش، سه چهار دختر رنگ و وارنگ، می گفتند و می خندیدند و از کنارمان گذشتند. سری تکان داد!. لااله الاالله گفت!. دغدغه هایش را از بی حجابی و پوشش جماعت نسوان بازگو کرد. شوخی و جدی و با خنده گفتم خلقت خدا تبارک ا...  دارد.

چگونگی داشتن حجاب را بر شمرد. گله از زیاد شدن مانتو و کنار رفتن چادر می کرد. در توضیح خود مثالی زد. زن چون پول با ارزش است!. پول باید در گاوصندوق محافظت شود!. اسکناس افتاده در خیابان را هر آن به سرقت می برند. زنان مسلمان و مومنه بهتر است در خانه بمانند!. تا با هر نگاه نامحرمان، به سرقت نروند!. اینان با غیر مسلمانان در کشور های دیگر فرق دارند!. گفتم کاش ایمان و مسلمانی مان به حدی بود که اسکناس افتاده در خیابان را هر آن به سرقت نمی بردیم!. آن وقت نیازی به گاو صندوق نیز نداشتیم. مردان مسلمان جامعه ی اسلامی نیز برای در امان ماندن خود زنان را خانه نشین نمی کردند!.

پی نوشت:

دیروز مصادف با روز جهانی معلولین بود. وقتی برنامه نوبت شما به بررسی امکانات و رسیدگی به معلولین در کشورهای مختلف جهان پرداخت. در مقایسه ی امکانات ویژه ی ما جانبازان با آنان، از امکانات و نوع رسیدگی به معلولین در کشورهای اروپایی حسرت خوردم!. (نمونه آن پخش فیلمی کوتاه و مصاحبه با کارمند نابینای بخش بی بی سی انگلیسی زبان) در مقابل از امکانات و نوع رسیدگی به معلولین هموطنم نیز، نه در مقایسه با آنان که در قیاس با جانبازان، شرمگین شدم!. 

تبریک و آرزوی سلامتی بر دوستان معلول